Spojrzała prędko na zegarek, dochodziła osiemnasta, jest prawie spóźniona. Otworzyła szafę i spod stosu szarych i czarnych rzeczy wydostała nie noszony już od dawna czarny, ponaciągany sweter. Ubrała swoje ulubione jeansy, nie ma co ukrywać, udawać, że boi się. Nie boi się i on o tym wie. Stanęła przed lustrem i zaczęła czesać włosy, machinalnie słysząc matkę szwendającą się po kuchni poprosiła o herbatę, może to jej jakoś pomoże. Długie spadające do ramion włosy, błyszczące jeszcze po wcześniejszym myciu, luźno swobodnie próbują teraz wolności, skręcają się w łagodne fale. Tak będzie dziś wyglądać. Zrobiła kilka łyków jeszcze gorącej herbaty i wybiegła na spotkanie. Pilnowała się, żeby nie przyspieszać, ale jej nogi szły szybciej i szybciej, tak jakby jej przyspieszony krok miał wpływ na autobus. Widziała go jak przed chwilą skręcał, za chwilę już tu będzie.